درد
گاهی من و تو سراغ خود میگردیم
گاهی ز ندیدن خدا دلسردیم
حالا که خدا میانمان بارانیست
بگذار دلت، که هر دومان از دردیم
+ نوشته شده در جمعه ۲ مهر ۱۳۸۹ ساعت 15:25 توسط حامد رشنو زاده
|
من هوای روشن یک سایه امسرد از موج بهاری در گذر
چشم هایم در پی پیچک دوان
پیچ پیچان در گذار سبز گون
میروند اما چه خاموش و نهان
غصه مند از موج سرد این بهار
آن طرف تر برگهایی ریخته
از گل ریواس آزاد و رها
چشم برگردان ز شیب پیچ پیچ
سایه روشن پیش راه مالروست
سرخ از پای کبود رهروان
آه من هرگز ندیدم سرخ راه
شیشه ی چشمان من هم خاکی است
نوشتههای پیشین
- مرداد ۱۴۰۲
- اردیبهشت ۱۳۹۲
- مهر ۱۳۹۱
- تیر ۱۳۹۱
- خرداد ۱۳۹۱
- اردیبهشت ۱۳۹۱
- فروردین ۱۳۹۱
- اسفند ۱۳۹۰
- بهمن ۱۳۹۰
- آبان ۱۳۹۰
- مهر ۱۳۹۰
- شهریور ۱۳۹۰
- مرداد ۱۳۹۰
- تیر ۱۳۹۰
- خرداد ۱۳۹۰
- اردیبهشت ۱۳۹۰
- فروردین ۱۳۹۰
- اسفند ۱۳۸۹
- بهمن ۱۳۸۹
- دی ۱۳۸۹
- آذر ۱۳۸۹
- آبان ۱۳۸۹
- مهر ۱۳۸۹
- شهریور ۱۳۸۹
- مرداد ۱۳۸۹
- تیر ۱۳۸۹
- خرداد ۱۳۸۹
- اردیبهشت ۱۳۸۹
- فروردین ۱۳۸۹
- اسفند ۱۳۸۸
- بهمن ۱۳۸۸
- دی ۱۳۸۸
- شهریور ۱۳۸۸
- اسفند ۱۳۸۷
- آبان ۱۳۸۷
- مرداد ۱۳۸۷
- آرشيو
پیوندها
- دریا در من-ادیب رشنو زاده
- موسیقی-فرهاد مشتاق
- هانا_ عبدلعلی میرزانیا
- لک ز بان- عزیزی کدخدایی
- دورگه- محسن اکبرزاده
- من با تمام بلوغم فریاد میکشم
- مرگ یا عشق
- اگه زخم نخورده بودم_مه سا
- خاطره ها_ترانه
- بهترین ها در راهند_ له یلا
- همه ی یاسینهای کوچک من_ ره ها
- مدیریت پروژه و ساخت
- قاصدک های دلتنگی_ مه رجان
- سروده های ناتمام_ له یلا
- مارال
- بی تو _نی لو
- ترانه های ماندگار
- من , خود ممنوعه ام
- هستی
- بهزاد کرم الهی